نفس های آخر زمستان

دیگر نفس های آخر زمستان است. باید فکری به حال این روز های آخر کرد. روزهایی که نه رنگ و بوی سرما را دارد و نه می شود به بهاری بودن شان اطمینان داشت. تنها چیزی که معلوم است همین روز های پر از اضطراب و دلهره ی آخرین ماه است. شاید لباس جدید بپوشم. با کفش های نو خیابان ها را طی کنم. اما قصه مدام تکرار می شود شک ندارم. اسفند دوباره جایش را به فروردین می دهد و باز یک سال می گذرد. دوباره زمستان می آید با همان هیبت همیشگی اش، گوشه ی تقویم جا خوش می کند. و دوباره همین روز های تنها از راه می رسد. پس بیا بر خلاف پیش بینی های اثبات شده ی من این تاریخ تکراری را کمی متحول کن. بیا بعد از این همه پایان بلاتکلیف یک شروع زیبا را مهمانم باش.